មុនហាត់ការពារ អានចំណុចសំខាន់នេះ
ការការពារបាល់ល្អមិនមែនមានន័យថាត្រូវរត់បុកគូប្រកួតគ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែជាការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំឈរ ពេលវេលា និងផ្លូវបញ្ជូនបាល់។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងក្រុមដែលកំពុងត្រៀមយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ការប្រក...
មុនហាត់ការពារ អានចំណុចសំខាន់នេះ
ការការពារបាល់ល្អមិនមែនមានន័យថាត្រូវរត់បុកគូប្រកួតគ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែជាការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំឈរ ពេលវេលា និងផ្លូវបញ្ជូនបាល់។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងក្រុមដែលកំពុងត្រៀមយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ការប្រកួតដូចជា FIFA World Cup 2026 ការហាត់គួរចាប់ផ្តើមពីជំហររាងកាយ ការមើលបាល់ជាមួយអ្នកប្រយុទ្ធ និងការបិទចន្លោះ។ វគ្គហាត់ ២០–៣០ នាទី អាចបែងជា ៤ ផ្នែក៖ ជំហរ ៥ នាទី បិទមុំ ១០ នាទី ប្រយុទ្ធមួយទល់មួយ ១០ នាទី និងស្តារកម្លាំង ៥ នាទី។ គោលដៅសំខាន់គឺបង្ខំគូប្រកួតឱ្យបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ដែលមានហានិភ័យទាប មិនមែនព្យាយាមដណ្តើមបាល់គ្រប់ស្ថានការណ៍ឡើយ។ ចាប់ផ្តើមដោយថតវីដេអូហាត់ ហើយពិនិត្យកំហុសបន្ទាប់ពីវគ្គនីមួយៗ។
ការយល់ខុសដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយគឺ “អ្នកការពារល្អត្រូវតែចូលស្លាយបានលឿន”។ ជាក់ស្តែង FIFA និងច្បាប់ប្រកួតបាល់ទាត់អន្តរជាតិផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងទីតាំង ការប្រព្រឹត្តដោយមិនប្រើកម្លាំងហួសហេតុ និងការគោរពចម្ងាយសុវត្ថិភាព។ នៅ កីឡដ្ឋាន អត្ថបទវិភាគការប្រកួត World Cup 2026 អាចជួយឱ្យអ្នកប្រៀបធៀបរបៀបដែលក្រុមធំៗដូចជា អាហ្សង់ទីន បារាំង និងប្រេស៊ីល បិទតំបន់ប្រយុទ្ធ។ ចំណុចសំខាន់គឺការការពារមានពីររូបភាព៖ ការការពារបុគ្គល និងការការពារជាក្រុម។ កីឡាករដែលចូលដណ្តើមបាល់មុនពេលមានការគាំទ្រពីខ្សែការពារកណ្តាល អាចបើកចន្លោះឱ្យអ្នកប្រយុទ្ធរបស់គូប្រកួត។ ដូច្នេះ មុនពេលហាត់ការប្រយុទ្ធ អ្នកគួរតែហាត់ការប្រាស្រ័យទាក់ទង ពាក្យបញ្ជាខ្លីៗ និងការរក្សាខ្សែការពារឱ្យស្មើគ្នា។
សម្រាប់ការសិក្សាបន្ថែមអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមចាប់ផ្តើមពីចំណុចនេះ។
តើការហាត់ការពារបាល់ពិតជាធ្វើឱ្យក្រុមរឹងមាំមែនទេ?
បាទ/ចាស ការហាត់ការពារបាល់អាចធ្វើឱ្យក្រុមរឹងមាំ ប្រសិនបើវាផ្តោតលើទីតាំង ការបិទមុំ និងការឆ្លើយតបជាក្រុម មិនមែនផ្តោតតែលើការដណ្តើមបាល់ទេ។ វគ្គហាត់មានរយៈពេល ២០–៣០ នាទី ចំនួន ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ អាចបង្កើតទម្លាប់ការពារដែលវាស់វែងបានតាមចំនួនការបញ្ជូនបាល់ត្រូវបានរារាំង និងការបាត់បង់ទីតាំង។
ការការពារដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពី “ជំហរត្រៀម”។ ជង្គង់ត្រូវបត់បន្តិច រាងកាយបែរទៅចំហៀង ជើងមុខបង្ខំទិសរត់ និងភ្នែកត្រូវសង្កេតទាំងបាល់ ទាំងចលនារបស់គូប្រកួត។ នៅកម្រិតក្រុម អ្នកការពារខាងក្រោយត្រូវរក្សាចម្ងាយប្រហែល ៨–១២ ម៉ែត្រពីខ្សែបម្រើការពារ ដើម្បីកុំឱ្យមានចន្លោះធំពេក។ តួលេខនេះមិនមែនជាច្បាប់ថេរទេ ព្រោះវាអាស្រ័យលើល្បឿនរបស់ក្រុម អាកាសធាតុ និងទីតាំងបាល់ ប៉ុន្តែវាជាចំណុចចាប់ផ្តើមសម្រាប់គ្រូបង្វឹក។ ទិន្នន័យពីការប្រកួត FIFA World Cup បង្ហាញថា ក្រុមដែលបិទចន្លោះកណ្តាលបានល្អ ធ្វើឱ្យគូប្រកួតត្រូវបញ្ជូនបាល់ទៅជ្រុង និងបាត់បង់ជម្រើសវាយប្រហារ។ ច្បាប់ FIFA Laws of the Game ក៏បញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការប្រកួតដោយមិនប្រើកម្លាំងហួសហេតុ ដូច្នេះការហាត់គួរបញ្ចូលការគ្រប់គ្រងរាងកាយជាមួយការអានស្ថានការណ៍។
វិធីហាត់មូលដ្ឋានដែលអាចអនុវត្តបាន៖
- ដាក់អ្នកការពារ ១ នាក់ និងអ្នកប្រយុទ្ធ ១ នាក់ក្នុងតំបន់ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ។
- អ្នកការពារត្រូវបង្ខំឱ្យអ្នកប្រយុទ្ធរត់ទៅខាងក្រៅ មិនឱ្យចូលកណ្តាល។
- កំណត់ពេល ៦ វិនាទីសម្រាប់ការបិទផ្លូវបញ្ជូន ឬបង្ខំឱ្យបាល់ចេញក្រៅ។
- ប្តូរតួនាទីរៀងរាល់ ៣ ដង ហើយកត់ត្រាចំនួនការបិទជោគជ័យ។
- បន្ថែមអ្នកការពារទីពីរ ដើម្បីហាត់ការគាំទ្រ និងការប្តូរអ្នកទទួលខុសត្រូវ។
ចំណុចដែលគេច្រើនមើលរំលងគឺការរាប់ “ការសម្រេចចិត្តខុស” មិនមែនរាប់តែការដណ្តើមបាល់បាន។ ប្រសិនបើអ្នកការពារបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ថយក្រោយ ៥ ដងក្នុងវគ្គ ១០ នាទី នោះក៏ជាជោគជ័យយុទ្ធសាស្ត្រដែរ។ មគ្គុទ្ទេសក៍យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបាល់ទាត់
តើអ្នកការពារគួរដោះស្រាយការប្រយុទ្ធមួយទល់មួយយ៉ាងដូចម្តេច?
ការប្រយុទ្ធមួយទល់មួយគួរដោះស្រាយដោយការបន្ថយល្បឿនគូប្រកួត និងការបង្ខំទិស មុនពេលព្យាយាមដណ្តើមបាល់។ រក្សាចម្ងាយប្រហែល ១–១.៥ ម៉ែត្រ បែររាងកាយទៅចំហៀង ហើយកុំរត់ចូលដោយជើងទាំងពីររឹង ព្រោះការប្តូរទិសរបស់អ្នកប្រយុទ្ធអាចធ្វើឱ្យអ្នកបាត់តុល្យភាពភ្លាមៗ។
នៅពេលគូប្រកួតកំពុងនាំបាល់ កំហុសធំបំផុតគឺមើលតែជើងរបស់គេ។ ភ្នែកគួរមើលចន្លោះរវាងដើមទ្រូង និងបាល់ ព្រោះការបង្វិលស្មា និងត្រគាកជាញឹកញាប់បង្ហាញទិសរត់ពិតជាងចលនាជើង។ អ្នកការពារគួរប្រើជំហានខ្លីៗ ហើយរក្សាទម្ងន់នៅលើចុងជើង ដើម្បីអាចប្តូរទិសទៅឆ្វេង ឬស្តាំ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រយុទ្ធឈប់បាល់ ឬប៉ះបាល់វែងជាងធម្មតា នោះជាពេលសមស្របសម្រាប់ការបញ្ចេញជើងទៅរារាំង។ ទោះយ៉ាងណា កុំចូលស្លាយនៅជិតប្រអប់ពិន័យ ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដថានឹងប៉ះបាល់មុន ដោយសារកំហុសតូចមួយអាចផ្តល់បាល់ពិន័យ ឬបាល់ប៉េណាល់ទី។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម អនុវត្តក្នុងតំបន់តូច ៦ គុណ ១០ ម៉ែត្រ ជាមួយពេលវេលា ៥ វិនាទី ដើម្បីបង្រៀនឱ្យមានការសម្រេចចិត្តរហ័ស។ ប្រើវីដេអូរបស់ វីរ៉្ស៊ីល វ៉ាន់ ដៃក៍ ឬ អាន់តូនីញ៉ូ រូឌីហ្គែរ ជាគំរូសម្រាប់សង្កេតចម្ងាយ និងការបិទមុំ ប៉ុន្តែកុំចម្លងចលនាដោយមិនគិតពីល្បឿន និងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន។
ការហាត់មួយទល់មួយគួររួមបញ្ចូល៖
- ការថយក្រោយដោយជំហានខ្លី ៣–៥ ជំហាន។
- ការបង្ខំគូប្រកួតទៅជ្រុងដែលមានជម្រើសតិច។
- ការស្រែកជូនដំណឹងនៅពេលមានអ្នកប្រយុទ្ធទីពីរ។
- ការបញ្ចប់ដោយការបញ្ជូនបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុម មិនមែនទាត់ចោលដោយគ្មានគោលដៅ។
- ការស្តារជំហរភ្លាមៗ ប្រសិនបើការចូលរារាំងមិនបានសម្រេច។
ចង់ពិនិត្យចំណុចលម្អិតនៃការបិទមុំ និងចលនាជើង សូមមើលធនធានបន្ថែមនេះ។
តើគួរធ្វើអ្វីនៅពេលគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ឆ្លងខ្សែការពារ?
នៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែការពារ អ្នកការពារត្រូវសម្រេចចិត្តរវាងការរត់តាមអ្នកទទួលបាល់ និងការរក្សាទីតាំងដើម្បីបិទផ្លូវទៅគោលដៅ។ ការសម្រេចចិត្តល្អអាស្រ័យលើទីតាំងបាល់ ចម្ងាយពីប្រអប់ពិន័យ និងថាតើមានអ្នកគាំទ្រនៅខាងក្រោយឬអត់។ កុំប្រញាប់ចូល បើការបញ្ជូនបាល់មិនទាន់អាចគ្រប់គ្រងបាន។
ករណីនេះជាចំណុចដែលបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងអ្នកការពារធម្មតា និងអ្នកការពារដែលអានការប្រកួតបានល្អ។ ប្រសិនបើបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនទៅតំបន់ខាងស្តាំ អ្នកការពារកណ្តាលជិតបាល់គួររត់ទៅបិទអ្នកទទួល ខណៈអ្នកការពារកណ្តាលម្នាក់ទៀតថយក្រោយ ២–៣ ជំហាន ដើម្បីការពារបាល់ឆ្លងបន្ត។ ខ្សែបម្រើការពារត្រូវបិទជម្រើសបញ្ជូនទៅកណ្តាល ហើយអ្នកការពារខាងឆ្ងាយត្រូវសង្កេតអ្នកប្រយុទ្ធដែលរត់ចូលបង្គោលទីពីរ។ ចំណុចជាក់ស្តែងមួយដែលក្រុមជាច្រើនមិនបានហាត់គ្រប់គ្រាន់គឺ “សញ្ញាប្តូរអ្នកទទួលខុសត្រូវ”។ ពេលអ្នកប្រយុទ្ធឆ្លងកាត់ខ្សែការពារ អ្នកការពារមិនគួររត់តាមដោយស្ងៀមស្ងាត់ទេ ប៉ុន្តែត្រូវប្រើពាក្យខ្លីដូចជា “ប្តូរ” ឬ “ខ្ញុំ” ដើម្បីកុំឱ្យមនុស្សពីរនាក់រត់តាមអ្នកដដែល។ នៅក្នុងការហាត់ ៤ ទល់ ៤ អ្នកអាចកំណត់ឱ្យក្រុមវាយប្រហារមានពេល ៨ វិនាទីសម្រាប់បញ្ចប់ ដើម្បីបង្ខំឱ្យខ្សែការពារអានបាល់ឆ្លង និងការរត់ក្រោយខ្នង។ តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការរៀបចំខ្សែការពារ និងការផ្លាស់ប្តូរពីវាយប្រហារទៅការពារ គឺជាផ្នែកសំខាន់នៃការវិភាគបច្ចេកទេស។
“ការការពារដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងលំហ មុនការប្រឈមមុខនឹងបាល់” — គោលការណ៍វិភាគបច្ចេកទេសរបស់ FIFA។
ចំណុចសម្រាប់សង្កេតនៅពេលវីដេអូការប្រកួត៖
- តើអ្នកការពារជិតបាល់បានបិទជម្រើសបញ្ជូនទៅកណ្តាលឬទេ?
- តើអ្នកការពារខាងឆ្ងាយបានឃើញការរត់ទៅបង្គោលទីពីរឬទេ?
- តើអ្នកចាំទីបានផ្តល់សញ្ញាដល់ខ្សែការពារមុនបាល់ឆ្លងឬទេ?
- តើបន្ទាប់ពីសង្គ្រោះបាល់ ក្រុមអាចរក្សាបាល់បាន ឬបាត់បង់ភ្លាមៗ?
តើកំហុសអ្វីខ្លះធ្វើឱ្យការហាត់ការពារបាល់បរាជ័យ?
ការហាត់ការពារបាល់បរាជ័យជាញឹកញាប់ដោយសារការហាត់តែជើង និងកម្លាំង ប៉ុន្តែមិនវាស់វែងការសម្រេចចិត្ត ការប្រាស្រ័យទាក់ទង និងការស្តារទីតាំង។ កំហុសសំខាន់ៗរួមមានការរត់តាមបាល់ ការចូលប្រជែងពីខាងក្រោយ ការឈរជាជួរត្រង់ពេក និងការមិនកំណត់គោលដៅនៃវគ្គហាត់។ ប្រសិនបើមិនកែចំណុចទាំងនេះ ទម្រង់ការពារអាចមើលទៅសកម្ម ប៉ុន្តែមិនមានប្រសិទ្ធភាពឡើយ។
កំហុសទីមួយគឺការចូលប្រជែងមុនពេលមានការគាំទ្រ។ ក្នុងស្ថានភាព ២ ទល់ ១ អ្នកការពារគួរបន្ថយល្បឿន និងរង់ចាំមិត្តរួមក្រុម មិនមែនរត់ចូលអ្នកកាន់បាល់ភ្លាមៗទេ។ កំហុសទីពីរគឺការរត់ថយក្រោយដោយមើលបាល់តែមួយ ដោយមិនពិនិត្យអ្នកប្រយុទ្ធនៅខាងក្រោយស្មា។ គ្រូបង្វឹកអាចកំណត់ការហាត់ “ពិនិត្យស្មា” រៀងរាល់ ២–៣ វិនាទី ដោយឱ្យអ្នកការពារប្រាប់ឈ្មោះអ្នកប្រយុទ្ធដែលកំពុងរត់។ កំហុសទីបីគឺការហាត់ដោយគ្មានភាពតានតឹងពិតប្រាកដ៖ ប្រសិនបើអ្នកវាយប្រហារមិនអាចប្តូរទិស បញ្ជូនបាល់ ឬរត់ក្រោយខ្នងបាន ការការពារនឹងមើលទៅល្អក្លែងក្លាយ។ ចំណុចបច្ចេកទេសមួយទៀតគឺការកំណត់អាំងតង់ស៊ីតេ។ វគ្គប្រយុទ្ធខ្លាំង ៦០–៩០ វិនាទី គួរតែមានពេលសម្រាក ៦០–១២០ វិនាទី ដើម្បីកុំឱ្យទម្រង់រាងកាយខូច។ ប្រសិនបើមានការឈឺជង្គង់ កជើង ឬសរសៃពួរ ត្រូវបញ្ឈប់វគ្គហាត់ និងពិនិត្យជាមួយអ្នកជំនាញកីឡា មិនគួរបន្តដោយសារតែចង់បញ្ចប់ចំនួនជុំឡើយ។
តារាងពិនិត្យមុន និងក្រោយហាត់៖
- ជំហររាងកាយ៖ ជង្គង់បត់ និងរាងកាយបែរទៅចំហៀង។
- ចម្ងាយ៖ មិនឈរជិតពេករហូតអាចត្រូវប្តូរទិសងាយ។
- ការទំនាក់ទំនង៖ ប្រើពាក្យខ្លី និងច្បាស់។
- ការគាំទ្រ៖ មានអ្នកការពារទីពីរនៅជ្រុង ឬខាងក្រោយ។
- ការស្តារទីតាំង៖ ត្រឡប់ទៅខ្សែការពារភ្លាមៗបន្ទាប់ពីប្រជែង។
- លទ្ធផល៖ កត់ត្រាការបិទជម្រើស មិនមែនតែការដណ្តើមបាល់។
ការមើលការប្រកួតរបស់ អាល្លឺម៉ង់ អេស្ប៉ាញ និង ជប៉ុន ក្នុង FIFA World Cup 2022 អាចបង្ហាញភាពខុសគ្នារវាងការការពារតំបន់ និងការតាមបុគ្គល។ ប៉ុន្តែសូមប្រយ័ត្នចំពោះការចម្លងប្រព័ន្ធ ៤-៣-៣ ឬ ៥-៤-១ ដោយគ្មានការពិចារណាអំពីលក្ខណៈកីឡាករ។ វិធីវិភាគស្ថិតិកីឡាករ និងទម្រង់ក្រុម
ដើម្បីកែការហាត់ឱ្យមានទិសដៅច្បាស់ សូមពិនិត្យវិធីវាស់វែងខាងក្រោម។
តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់ថ្ងៃនេះឬទេ?
គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើអ្នកអាចរៀបចំវគ្គហាត់ដែលមានគោលដៅច្បាស់ សុវត្ថិភាព និងការវាស់វែងលទ្ធផល។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រើតំបន់តូច និងល្បឿនមធ្យម ខណៈកីឡាករកម្រិតខ្ពស់អាចបន្ថែមសម្ពាធពេលវេលា អ្នកវាយប្រហារច្រើន និងស្ថានការណ៍ប្រអប់ពិន័យ។ ផែនការ ៧ ថ្ងៃអាចជួយឱ្យការហាត់មិនរំខានដល់ការស្តារកម្លាំង។
ការរៀបចំសមស្របអាចធ្វើដូចនេះ៖ ថ្ងៃទីមួយ ហាត់ជំហរ និងជំហានខ្លី ២០ នាទី; ថ្ងៃទីពីរ ហាត់មួយទល់មួយ ២៥ នាទី; ថ្ងៃទីបី សម្រាក ឬហាត់ភាពបត់បែន; ថ្ងៃទីបួន ហាត់ ២ ទល់ ២ និងការបិទផ្លូវបញ្ជូន ៣០ នាទី; ថ្ងៃទីប្រាំ ហាត់បាល់ឆ្លង និងការពារបង្គោលទីពីរ; ថ្ងៃទីប្រាំមួយ លេងប្រកួតតូច ៥ ទល់ ៥ ដោយកំណត់ពេល ៨ វិនាទីសម្រាប់ការវាយប្រហារ; ថ្ងៃទីប្រាំពីរ ពិនិត្យវីដេអូ និងសរសេរកំហុស ៣ ចំណុច។ កីឡាករដែលចង់តាមដានបច្ចេកទេសក្នុង FIFA World Cup 2026 អាចប្រើការវិភាគរបស់ កីឡដ្ឋាន ដើម្បីប្រៀបធៀបការការពាររបស់ក្រុម និងការប្រែប្រួលផែនការ។ កុំប្រើព័ត៌មានវិភាគ ឬការទស្សន៍ទាយជំនួសការហាត់ជាក់ស្តែង; ទិន្នន័យគួរជួយពន្យល់ការសម្រេចចិត្ត មិនមែនបង្កើតការរំពឹងទុកគ្មានមូលដ្ឋានទេ។ សម្រាប់អ្នកពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់កីឡា ត្រូវកំណត់ថវិកា និងគោរពអាយុកំណត់តាមច្បាប់ក្នុងតំបន់។
សង្ខេបគោលការណ៍ដែលគួរចងចាំ៖
- បន្ថយល្បឿនគូប្រកួត មុនពេលព្យាយាមដណ្តើមបាល់។
- បិទកណ្តាល និងបង្ខំឱ្យបាល់ទៅជ្រុង។
- ប្រាស្រ័យទាក់ទងមុនពេលប្តូរអ្នកទទួលខុសត្រូវ។
- រាប់ការបង្ខំឱ្យបញ្ជូនថយក្រោយ ជាលទ្ធផលការពារដែរ។
- ថតវីដេអូ ដើម្បីរកកំហុសទីតាំងដែលភ្នែកមើលផ្ទាល់អាចខកខាន។
សម្រាប់ការរៀបចំផែនការហាត់ និងការអានព័ត៌មាន World Cup 2026 អ្នកអាចស្វែងរកប្រភពបន្ថែមពី កីឡដ្ឋាន។
បើអ្នកត្រៀមអនុវត្តតាមផែនការនេះ សូមចាប់ផ្តើមពីវគ្គខ្លី ២០ នាទី ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលមុននឹងបន្ថែមភាពលំបាក។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់ គឺជាសំណុំលំហាត់សម្រាប់បង្កើនជំហរ ការបិទមុំ ការប្រជែងមួយទល់មួយ និងការសហការជាក្រុម។ វាមិនមានន័យថាត្រូវដណ្តើមបាល់គ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែត្រូវបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ដែលមានគ្រោះថ្នាក់ទាប។ វគ្គមូលដ្ឋានអាចចំណាយ ២០–៣០ នាទី និងគួរធ្វើ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់ដោយជំហានណា?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមពីជំហររាងកាយ និងការថយក្រោយដោយជំហានខ្លី មុននឹងបន្ថែមការប្រយុទ្ធមួយទល់មួយ។ បន្ទាប់មក ហាត់បង្ខំគូប្រកួតទៅជ្រុងក្នុងតំបន់ ៨ គុណ ៨ ម៉ែត្រ ដោយកំណត់ពេល ៦ វិនាទី។ ចុងក្រោយ បន្ថែមអ្នកការពារទីពីរ និងអ្នកវាយប្រហារទីពីរ ដើម្បីហាត់ការទំនាក់ទំនង និងការប្តូរអ្នកទទួលខុសត្រូវ។
សំណួរ៖ តើការការពារតំបន់ខុសពីការការពារតាមបុគ្គលយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការការពារតំបន់ផ្តោតលើការរក្សាតំបន់ ខណៈការការពារតាមបុគ្គលផ្តោតលើការតាមអ្នកប្រយុទ្ធជាក់លាក់។ ការការពារតំបន់សមស្របនៅពេលក្រុមចង់រក្សារូបរាង និងបិទកណ្តាល ប៉ុន្តែអាចមានបញ្ហាប្រសិនបើការទំនាក់ទំនងមិនល្អ។ ការតាមបុគ្គលអាចបន្ថយសេរីភាពរបស់អ្នកប្រយុទ្ធ ប៉ុន្តែអាចបើកចន្លោះ ប្រសិនបើអ្នកការពារត្រូវបានទាញចេញពីទីតាំង។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំចូលប្រជែងហើយតែងតែត្រូវគូប្រកួតឆ្លងកាត់?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុភាគច្រើនគឺអ្នកចូលជិតពេក មើលតែបាល់ ឬផ្ទេរទម្ងន់ទៅជើងមួយមុនពេលគូប្រកួតប្តូរទិស។ រក្សាចម្ងាយប្រហែល ១–១.៥ ម៉ែត្រ ប្រើជំហានខ្លី និងបង្ខំទិសទៅខាងក្រៅជាមុន។ ប្រសិនបើការចូលប្រជែងមិនសម្រេច ត្រូវស្តារទីតាំងភ្លាមៗ ជំនួសឱ្យការឈប់តវ៉ា ឬរត់តាមដោយគ្មានផែនការ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់ហាត់ការពារបាល់ទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ កោណសម្គាល់ និងទីលានតូចគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់វគ្គមូលដ្ឋាន។ អ្នកអាចប្រើដបទឹកជំនួសកោណ និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ ដើម្បីពិនិត្យជំហរ និងចម្ងាយ។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងឧបករណ៍គឺការកំណត់ទំហំតំបន់ ពេលវេលា ចំនួនអ្នកលេង និងលទ្ធផលដែលត្រូវវាស់។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់ការពារបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ កីឡាករទូទៅគួរហាត់ការពារបាល់ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកពេលស្តារកម្លាំងយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គខ្លាំង។ វគ្គនីមួយៗអាចមានរយៈពេល ២០–៣០ នាទី ប៉ុន្តែត្រូវបន្ថយអាំងតង់ស៊ីតេ ប្រសិនបើមានការឈឺសាច់ដុំ ឬសន្លាក់។ កីឡាករវ័យក្មេងគួរផ្តោតលើបច្ចេកទេស និងសុវត្ថិភាព មុនពេលបន្ថែមការប្រជែងដោយកម្លាំង។
សំណួរចម្លើយអំពីការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
កីឡដ្ឋាន � Editorial Archive � Volume IV