រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
November 22, 2026 5 min read

កំហុស ៧ យ៉ាងក្នុងការស៊ុតបាល់ដែលកីឡាករធ្វើ

ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនកើតពីការប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវការជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ ល្បឿនរត់ចូល និងការរក្សាលំនឹង។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងអ្នកតាមដាន FIFA World Cup 2026 គោលការណ៍របស...

កំហុស ៧ យ៉ាងក្នុងការស៊ុតបាល់ដែលកីឡាករធ្វើ

ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនកើតពីការប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវការជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ ល្បឿនរត់ចូល និងការរក្សាលំនឹង។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងអ្នកតាមដាន FIFA World Cup 2026 គោលការណ៍របស់ FIFA បង្ហាញថា បាល់ដែលមានល្បឿនល្អត្រូវបានបង្កើតពីបច្ចេកទេសជាច្រើនជំហាន មិនមែនពីការទាត់ដោយមិនគិតទិសដៅឡើយ។ ការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងនៃស្បែកជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈផ្នែកខ្សែស្បែកជើងអាចបង្កើនថាមពល។ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយលើកមាន ២០–៣០ នាទី អាចជួយកែលម្អការគ្រប់គ្រងរាងកាយបាន។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ ត្រូវហាត់ចលនាយឺតសិន រួចបន្ថែមល្បឿនបន្តិចម្តងៗ ដើម្បីរក្សាទាំងកម្លាំង និងភាពត្រឹមត្រូវ។

កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងហាត់ស៊ុតបាល់លើទីលានស្មៅពេលព្រឹក ជាមួយកោណហ្វឹកហាត់ជុំវិញ

មុននឹងចាប់ផ្តើម សូមចងចាំការយល់ច្រឡំមួយដែលជួបញឹកញាប់៖ “ទាត់កាន់តែខ្លាំង គឺកាន់តែល្អ”។ ការស៊ុតដែលមានទិសដៅច្បាស់ និងកម្ពស់សមស្រប អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការស៊ុតដែលមានល្បឿនខ្ពស់ ប៉ុន្តែបាល់ហោះចេញពីគោលដៅ។ កីឡាករដូចជា Lionel Messi និង Cristiano Ronaldo ប្រើការប្រែប្រួលជំហរ និងចំណុចប៉ះបាល់ ដើម្បីធ្វើឲ្យអ្នកចាំទីពិបាកទាយ មិនមែនពឹងលើកម្លាំងសុទ្ធទេ។ គេហទំព័រ កីឡដ្ឋាន ផ្តោតលើការវិភាគបច្ចេកទេស ការព្យាករណ៍ការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករ ដូច្នេះអ្នកអាចយកវិធីសាស្ត្រទាំងនេះទៅភ្ជាប់នឹងការវិភាគ FIFA World Cup 2026 បានកាន់តែច្បាស់។

សម្រាប់ការណែនាំពាក់ព័ន្ធ សូមអាន មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ វិធីស៊ុតបាល់ណាសមស្រប?

វិធីស៊ុត ចំណុចប៉ះបាល់ អត្ថប្រយោជន៍ កំហុសដែលត្រូវប្រយ័ត្ន
ស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង កណ្តាលបាល់ ល្បឿន និងថាមពលខ្ពស់ បាល់អាចហោះខ្ពស់
ស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុង កណ្តាលទៅចំហៀងបាល់ ត្រឹមត្រូវ និងគ្រប់គ្រងងាយ កម្លាំងតិចជាង
ស៊ុតបង្វិល ចំហៀងបាល់ បាល់បត់ជុំវិញអ្នកការពារ ត្រូវការបច្ចេកទេសខ្ពស់
ស៊ុតបាល់លោត ផ្នែកខាងក្រោមបាល់ ឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងការពារ ងាយបាត់លំនឹង

តារាងនេះបង្ហាញថា មិនមានវិធីស៊ុតតែមួយដែលល្អសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពឡើយ។ នៅចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រពីទីបង្គោល ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើងអាចផ្តល់ល្បឿនល្អ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានអ្នកការពារច្រើន ការស៊ុតបង្វិលអាចមានប្រយោជន៍ជាង។ ចំពោះការស៊ុតពីជ្រុងស៊ុត ឬនៅពេលមានពេលតិច ការប្រើផ្នែកខាងក្នុងជួយរក្សាទិសដៅបានល្អ។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ មិនកំណត់ថាត្រូវស៊ុតដោយផ្នែកណានៃស្បែកជើងទេ ប៉ុន្តែសុវត្ថិភាព និងការមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់គូប្រកួតនៅតែជាចំណុចសំខាន់។ អ្នកលេងគួរជ្រើសរើសបច្ចេកទេសតាមចម្ងាយ មុំ និងទីតាំងអ្នកចាំទី។

ជុំទី១៖ តើជំហរ និងការរត់ចូលបាល់កំណត់កម្លាំងយ៉ាងដូចម្តេច?

ជំហរត្រឹមត្រូវ និងការរត់ចូលបាល់ ៣–៤ ជំហានជួយបង្កើតកម្លាំងស៊ុតបានច្រើនជាងការប្រើសាច់ដុំជើងតែឯង។ ជើងទ្រត្រូវដាក់ប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយម្រាមជើងចង្អុលទៅទិសដៅគោលដៅ។ ប្រសិនបើជើងទ្រឆ្ងាយពេក អ្នកនឹងបាត់លំនឹង; ប្រសិនបើជិតពេក មុំបត់ជង្គង់នឹងតឹង និងបន្ថយកម្លាំង។

ការរត់ចូលគួរមានមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ នៅពេលចង់ស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង។ មុំតូចជាងនេះសមស្របសម្រាប់ការស៊ុតត្រង់ ខណៈមុំធំជាងអាចជួយបង្កើតការបង្វិល។ អ្នកចាប់ផ្តើមមិនគួររត់លឿនពេកទេ ព្រោះល្បឿនច្រើនអាចធ្វើឲ្យជើងទ្ររអិល និងរាងកាយផ្អៀង។ កីឡាករក្នុងកម្មវិធី FIFA Training Centre តែងផ្តោតលើការរក្សាក្បាលឲ្យមើលបាល់ និងដាក់ទ្រូងទៅមុខបន្តិច។ ការរក្សាលំនឹងមុនពេលប៉ះបាល់មានឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់លើភាពត្រឹមត្រូវ។

  • រត់ចូលដោយជំហានខ្លី និងមានការគ្រប់គ្រង។
  • ដាក់ជើងទ្រនៅជិតបាល់ ប៉ុន្តែមិនឲ្យប៉ះបាល់។
  • បត់ជង្គង់បន្តិច និងរក្សាដៃបើកសម្រាប់លំនឹង។
  • មើលចំណុចបាល់ដែលចង់ប៉ះ មុនប្តូរភ្នែកទៅគោលដៅ។

ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ ជើងទ្រមិនត្រឹមតែជួយរក្សាលំនឹងទេ វាក៏កំណត់កម្ពស់បាល់ផងដែរ។ ប្រសិនបើជើងទ្រនៅខាងក្រោយបាល់ បាល់នឹងមានទំនោរហោះខ្ពស់; ប្រសិនបើដាក់នៅខាងមុខបាល់បន្តិច បាល់អាចហោះទាប និងលឿនជាង។ ដូច្នេះ កីឡាករដែលចង់ស៊ុតចូលជ្រុងទាបគួរហាត់ការដាក់ជើងទ្រឲ្យថេរ មុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។

លំហាត់បង្កើនលំនឹង និងកម្លាំងជើង

ជុំទី២៖ តើចំណុចប៉ះបាល់ណាធ្វើឲ្យបាល់លឿន និងត្រឹមត្រូវ?

ចំណុចប៉ះបាល់កំណត់ទិសដៅ កម្ពស់ និងការបង្វិលរបស់បាល់។ សម្រាប់ការស៊ុតខ្លាំង អ្នកគួរប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែករឹងនៃខ្សែស្បែកជើង ខណៈកជើងត្រូវចាក់ឲ្យរឹង។ សម្រាប់ការស៊ុតត្រឹមត្រូវ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃស្បែកជើង ហើយបើកត្រគាកទៅទិសដៅគោលដៅ។ ការប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់នឹងបង្កើតកម្ពស់ ប៉ុន្តែអាចធ្វើឲ្យបាត់ថាមពលទៅមុខ។

នៅពេលបាល់ស្ថិតនៅស្ងៀម ចំណុចកណ្តាលនៃបាល់មានអង្កត់ផ្ចិតប្រហែល ២២ សង់ទីម៉ែត្រ តាមទំហំបាល់ស្តង់ដារលេខ ៥។ នេះមានន័យថា ការផ្លាស់ទីចំណុចប៉ះត្រឹម ២–៣ សង់ទីម៉ែត្រ អាចធ្វើឲ្យទិសដៅខុសគ្នាយ៉ាងច្រើន។ សម្រាប់បាល់បង្វិល សូមប៉ះពីចំហៀងបាល់ ហើយបន្តជើងឆ្លងកាត់រាងកាយ។ សម្រាប់បាល់លឿន សូមចាក់កជើង និងបញ្ចប់ចលនាដោយជើងឆ្ពោះទៅមុខ។ ការសិក្សាអំពីជីវមេកានិចរបស់កីឡាបាល់ទាត់បង្ហាញថា ល្បឿនបាល់មិនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើលំដាប់ចលនាពីត្រគាក ទៅភ្លៅ ជង្គង់ និងកជើងផងដែរ។

  • ចង់បានបាល់លឿន៖ ប៉ះកណ្តាលបាល់ និងចាក់កជើង។
  • ចង់បានបាល់ត្រង់៖ ប្រើផ្នែកខាងក្នុង និងបិទមុខជើងទៅគោលដៅ។
  • ចង់បានបាល់បង្វិល៖ ប៉ះចំហៀងបាល់ និងបន្តជើងឆ្លងកាត់។
  • ចង់បានបាល់ទាប៖ ផ្អៀងទ្រូងទៅមុខ និងកុំប៉ះផ្នែកខាងក្រោមពេក។

ការហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ដោយស៊ុត ១០ ដងក្នុងមួយជុំ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចូលតំបន់គោលដៅ។ បន្ទាប់មកបន្ថែមចម្ងាយទៅ ១២ ម៉ែត្រ និង ១៦ ម៉ែត្រ ដោយរក្សាចលនាដដែល។ វិធីនេះល្អជាងការស៊ុតពីចម្ងាយ ៣០ ម៉ែត្រភ្លាមៗ ព្រោះវាអាចបំបែកថាតើបញ្ហាកើតពីចំណុចប៉ះ ឬកើតពីកម្លាំង។ គេហទំព័រ កីឡដ្ឋាន អាចប្រើជាប្រភពសម្រាប់ភ្ជាប់បច្ចេកទេសនេះទៅនឹងស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួត World Cup 2026។

ចង់ឃើញការវិភាគបច្ចេកទេសដែលពាក់ព័ន្ធ សូមពិនិត្យព័ត៌មានបន្ថែមនៅខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី៣៖ តើការបន្តចលនា និងការហាត់ប្រាណបង្កើនថាមពលយ៉ាងដូចម្តេច?

ការបន្តចលនាក្រោយប៉ះបាល់ ជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃបច្ចេកទេសស៊ុតបាល់។ ជើងស៊ុតគួរបន្តទៅទិសដៅគោលដៅ ខណៈរាងកាយនៅតែរក្សាលំនឹង និងមិនឈប់ភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើឈប់ជើងនៅពេលប៉ះបាល់ កម្លាំងនឹងត្រូវកាត់បន្ថយ ហើយបាល់អាចបត់ទៅទិសដែលមិនបានគ្រោង។ ការបន្តចលនាមិនមានន័យថាត្រូវទាត់ខ្លាំងជាងមុនទេ ប៉ុន្តែមានន័យថាថាមពលពីការរត់ចូល ត្រគាក ភ្លៅ និងកជើងត្រូវបានបញ្ជូនទៅបាល់ពេញលេញ។

កម្មវិធីហាត់ប្រាណគួររួមបញ្ចូលសាច់ដុំស្នូល កម្លាំងជើង និងភាពបត់បែន។ អ្នកអាចធ្វើស្ក្វ៉ត ៣ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ១០–១២ ដង, លោតប្រអប់ ៣ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៦–៨ ដង និងលំហាត់ផ្លង់ចំនួន ៣០–៤៥ វិនាទី។ កុំធ្វើលំហាត់លោតខ្លាំងនៅថ្ងៃជាប់គ្នា ប្រសិនបើមានការឈឺជង្គង់ ឬកជើង។ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ណែនាំឲ្យបង្កើនបន្ទុកហាត់ប្រាណបន្តិចម្តងៗ និងឲ្យរាងកាយមានពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ ការគេង ៧–៩ ម៉ោង និងការផឹកទឹកមុនពេលហាត់ ក៏ជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។

អ្នកហាត់បាល់ទាត់កំពុងធ្វើលំហាត់ស្ក្វ៉ត និងផ្លង់ក្បែរទីលានហ្វឹកហាត់ពេលរសៀល

ចំណុចបច្ចេកទេសមួយដែលមានប្រយោជន៍ជាពិសេសគឺ កុំវាស់ជោគជ័យតាមចំនួនបាល់ដែលស៊ុតខ្លាំងបំផុត។ គួរវាស់តាមភាគរយបាល់ដែលចូលតំបន់គោលដៅ ដូចជា ជ្រុងទាបខាងឆ្វេង ឬជ្រុងខ្ពស់ខាងស្តាំ។ អត្រាត្រឹមត្រូវអាចគណនាដោយចែកចំនួនបាល់ដែលចូលតំបន់កំណត់នឹងចំនួនបាល់សរុប ហើយគុណនឹង ១០០។ វិធីវាស់នេះអាចប្រៀបធៀបការរីកចម្រើនបានច្បាស់ជាងការមើលតែសំឡេងបាល់ ឬអារម្មណ៍ថាទាត់ខ្លាំង។ “គុណភាពនៃការហាត់ គួរត្រូវបានវាស់ដោយលទ្ធផលដែលអាចធ្វើម្តងទៀតបាន” គឺជាគោលការណ៍សមស្របសម្រាប់អ្នកហាត់គ្រប់កម្រិត។

កីឡាករគួរហាត់ក្នុងស្ថានភាពខុសៗគ្នា ដូចជា បាល់ស្ងៀម បាល់កំពុងរត់ និងការស៊ុតក្រោយពេលប្តូរទិស។ ក្នុងការប្រកួតពិត បាល់មិនតែងតែស្ថិតនៅកន្លែងល្អទេ ហើយអ្នកអាចមានពេលត្រឹម ១–២ វិនាទីមុនពេលអ្នកការពារចូលមកជិត។ ដូច្នេះ ការហាត់សម្រេចចិត្ត និងការមើលទីតាំងអ្នកចាំទី គួរធ្វើជាមួយការហាត់កម្លាំងផងដែរ។

លំហាត់ស៊ុតបាល់កម្រិតខ្ពស់ និងការបង្វិលបាល់

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកគួរជ្រើសរើសវិធីស៊ុតណា?

សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម វិធីល្អបំផុតគឺចាប់ផ្តើមពីការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុង ដើម្បីបង្កើតភាពត្រឹមត្រូវ មុនពេលហាត់ស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង។ សម្រាប់ខ្សែប្រយុទ្ធដែលមានបទពិសោធន៍ ការបញ្ចូលការបង្វិល ការប្តូរកម្ពស់ និងការបញ្ចប់ចលនា អាចធ្វើឲ្យការស៊ុតពិបាកទាយ។ សម្រាប់ការស៊ុតបាល់ពិន័យ ឬស៊ុតពីចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រឡើងទៅ ការជ្រើសរើសបច្ចេកទេសគួរអាស្រ័យលើជញ្ជាំងការពារ ទីតាំងអ្នកចាំទី និងជើងដែលអ្នកគ្រប់គ្រងបានល្អជាង។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានអាចបែងចែកជាពិន្ទុដូចខាងក្រោម៖

  • ជំហរ និងជើងទ្រ៖ ២៥ ភាគរយនៃភាពត្រឹមត្រូវ។
  • ចំណុចប៉ះបាល់៖ ៣០ ភាគរយនៃទិសដៅ និងល្បឿន។
  • ការបន្តចលនា៖ ២០ ភាគរយនៃការបញ្ជូនថាមពល។
  • កម្លាំងស្នូល និងភាពបត់បែន៖ ១៥ ភាគរយនៃស្ថិរភាព។
  • ការសម្រេចចិត្ត និងការមើលទីតាំង៖ ១០ ភាគរយនៃប្រសិទ្ធភាពប្រកួត។

ភាគរយទាំងនេះជាគំរូសម្រាប់រៀបចំការហាត់ មិនមែនជាច្បាប់ផ្លូវការរបស់ FIFA ទេ។ កុំយកវាទៅបកស្រាយថា កម្លាំងមានសារៈសំខាន់តិចជាងបច្ចេកទេសជានិច្ច ព្រោះការស៊ុតមួយលើកអាចត្រូវការកម្លាំងខុសគ្នាតាមចម្ងាយ និងស្ថានភាព។ អ្វីដែលគួរធ្វើគឺកត់ត្រាចំនួនស៊ុត ភាគរយចូលគោលដៅ និងកម្ពស់បាល់ក្នុងរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍។ កីឡដ្ឋាន អាចជួយឲ្យអ្នកយល់ពីការប្រើស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមនៅ FIFA World Cup 2026 ប៉ុន្តែការកែលម្អបច្ចេកទេសនៅតែត្រូវការការហាត់ផ្ទាល់ និងការណែនាំពីគ្រូបង្វឹក។

គ្រូបង្វឹកកំពុងកែជំហរកីឡាករមុនការស៊ុតបាល់ពិន័យ នៅលើទីលានមានអ្នកចាំទីរង់ចាំ

សូមចងចាំថា ការស៊ុតខ្លាំងមិនមានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើបាល់មិនទៅកាន់តំបន់គោលដៅ។ ចាប់ផ្តើមពីចលនាយឺត វាស់លទ្ធផលដោយលេខ បន្ថែមល្បឿនបន្តិចម្តងៗ និងសម្រាកនៅពេលមានការឈឺចាប់។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងវិភាគការប្រកួត ឬសិក្សាទម្រង់កីឡាករដើម្បីយល់ពីឱកាសស៊ុត កុំមើលតែចំនួនគ្រាប់បាល់ តែគួរពិនិត្យទីតាំងស៊ុត ចម្ងាយ និងភាគរយស៊ុតចូលគោលដៅផងដែរ។

សម្រាប់ព័ត៌មានកីឡា និងការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែម សូមចូលមើល កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំង គឺជាការប្រើជំហរ ការរត់ចូល ចំណុចប៉ះបាល់ និងការបន្តចលនាឲ្យសមស្រប ដើម្បីបញ្ជូនថាមពលទៅបាល់។ កម្លាំងមិនមែនកើតពីការប្រើភ្លៅតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការបង្វិលត្រគាក និងបន្តតាមជង្គង់ទៅកជើង។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ពីចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ ហើយផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវជាមុន។

សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងទ្រនៅណា ដើម្បីស៊ុតបាល់បានល្អ?

ចម្លើយ៖ គួរដាក់ជើងទ្រប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងចង្អុលទៅទិសដៅគោលដៅ។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់ហោះទាប ត្រូវដាក់ជើងទ្រឲ្យស្មើ ឬនៅខាងមុខបាល់បន្តិច ហើយផ្អៀងទ្រូងទៅមុខ។ ការដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយពេកអាចធ្វើឲ្យបាត់លំនឹង និងបន្ថយភាពត្រឹមត្រូវ។

សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង និងផ្នែកខាងក្នុងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើងផ្តល់ល្បឿន និងកម្លាំងខ្ពស់ជាង ខណៈការស៊ុតដោយផ្នែកខាងក្នុងផ្តល់ការគ្រប់គ្រងទិសដៅល្អជាង។ ខ្សែប្រយុទ្ធអាចប្រើខ្សែស្បែកជើងនៅចម្ងាយឆ្ងាយ ឬពេលត្រូវការស៊ុតលឿន។ នៅពេលមានមុំតូច ឬត្រូវស៊ុតចូលជ្រុង ការប្រើផ្នែកខាងក្នុងជាជម្រើសមានសុវត្ថិភាពជាង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ហោះខ្ពស់ពេលស៊ុត?

ចម្លើយ៖ បាល់ភាគច្រើនហោះខ្ពស់ ដោយសារជើងទ្រនៅខាងក្រោយបាល់ ទ្រូងផ្អៀងទៅក្រោយ ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅផ្នែកខាងក្រោមបាល់។ ដើម្បីកែបញ្ហានេះ សូមដាក់ជើងទ្រជិតបាល់ ផ្អៀងទ្រូងទៅមុខ និងប៉ះកណ្តាលបាល់។ ហាត់ស៊ុតពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើកម្ពស់ថេរ មុនពេលបន្ថែមកម្លាំង។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ស៊ុត ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយលើកមាន ២០–៣០ នាទី។ ក្នុងមួយលើក អាចស៊ុត ៣–៥ ជុំ ហើយមួយជុំមាន ១០ បាល់ ដោយសម្រាក ១–២ នាទីរវាងជុំ។ គួរមានថ្ងៃសម្រាក ឬហាត់ស្រាលនៅចន្លោះ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួសជង្គង់ និងកជើង។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេច ប្រសិនបើស៊ុតខ្លាំង ប៉ុន្តែមិនចូលគោលដៅ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវបន្ថយកម្លាំងបន្តិច ហើយពិនិត្យជើងទ្រ ចំណុចប៉ះ និងការបន្តចលនា។ កត់ត្រាលទ្ធផលពីការស៊ុតជាបន្តបន្ទាប់ ដោយសម្គាល់ថាបាល់ខុសទៅឆ្វេង ស្តាំ ខ្ពស់ ឬទាប។ ការពិនិត្យទិសដៅបាល់ជាបន្តបន្ទាប់ និងការប្រើវីដេអូយឺត អាចជួយកំណត់កំហុសបានច្បាស់ ខណៈគ្រូបង្វឹកអាចផ្តល់ការណែនាំអំពីទម្រង់រាងកាយ។

សំណួរ៖ តើការស៊ុតបាល់ខ្លាំងអាចហាត់នៅផ្ទះបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចហាត់បាន ប្រសិនបើមានកន្លែងទូលាយ សុវត្ថិភាព និងសំណាញ់ទប់បាល់។ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយហាត់ចលនាជើងដោយគ្មានបាល់ បន្ទាប់មកប្រើបាល់នៅចម្ងាយខ្លី និងមិនស៊ុតទៅកាន់ផ្លូវសាធារណៈ ឬកញ្ចក់។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ឬហើមជង្គង់ កជើង និងភ្លៅ ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកដំបូន្មានពីអ្នកជំនាញ។

�
f

សូមអរគុណសម្រាប់ការអាន។

កីឡដ្ឋាន � Editorial Archive � Volume IV

Related Articles